%35
Panorama De Constantinople Beyazıt 1980 (Ciltli) Pascal Sebah
Teknik Bilgiler
Stok Kodu
9789757710059
Boyut
13.50x19.50
Sayfa Sayısı
250
Basım Yeri
İstanbul
Baskı
1
Basım Tarihi
2010-07
Kapak Türü
Ciltli
Kağıt Türü
2. Hamur
Dili
Türkçe

Panorama De Constantinople Beyazıt 1980 (Ciltli)

Yazar: Pascal Sebah
Yayınevi : Masa Yayınevi
231,48TL
150,46TL
%35
Satışta değil
9789757710059
716479
Panorama De Constantinople Beyazıt 1980 (Ciltli)
Panorama De Constantinople Beyazıt 1980 (Ciltli)
150.46

19. yüzyılda İngiltere'de doğu ülkelerinin tanıtıldığı gravürlü kitaplara duyulan ilgi, sonunda bu pazarı beslemek için yeni bir profesyonel sanatçı grubunu ortaya çıkardı. Bu dönem, gravür sanatçılarının en parlak dönemi oldu.

Bir tepeden bakıldığında, özellikle coğrafi konumu nedeniyle en güzel manzarayı gözler önüne seren İstanbul, ilk dönem çoğu zaman hayalen çizilen gravürlerde yerini aldı. Bu görüntüler, litografi bir diğer adı ile taşbaskı tekniği ile hazırlanarak yayınlarda görülmeye başladı.

1839'da fotoğrafın icadından sonra fotoğrafçılar, gravürün yanıltııcı görüntüleri yerine, hem perspektif hem de detay açısından doğruyu kaydeden bu yeni görüntüleme olanağını kullanmaya başladılar.

Panoroma fotograflar parça parça çekilip birleştirildi.

Aynı eksen etrafında dönerek çekmek fotoğrafçıya büyük kolaylık sağlardı.

İstanbul,360 derecelik bu dönmeyi sağlayan minarelerinin şerefeleri,Galata ve Beyazıt kuleleri ile şanslı bir kentti.

Panoramalar genellikle12-10-8 vea daha az parçadan oluşmaktaydılar.

Çekilen bu panoramalar,ek yerlerinden bez üzerine ciltlenip,özenli bir biçimde katlanarak,üzeri tuğra ya da gösterişli yaldız desenlerle bezenmiş ciltlerin içine konulur ve satışa sunulurdu.

1843 yılında öncü gezgin fotoğrafçılardan Fransız Joseph-Philbert Girault de Prangey,Beyazıt kulesinden küçük parçalı görüntüler sunan Dagurrotip'leri ile ilk panoramayı saptamış oldu.

Sonrasında Osmanlı fotoğrafçıları devreye girdiler ve James Robertson,Kargopoulos,Abdullah Freres,Gülmez Fréres ve Guillaume Berggren'in başarılı panoramaları görülmeye başlandı.

1857 yılında Pera'da "El Shark"adı ile bir stüdyo açan Pascal Sébah.

Fotoğrafta Oryantalizmin en güçlü temsilcilerinden biri oldu.

Hem Beyazıt hem de Galata kulelerinden çektiği panoramalar çok başarılıydı."Prusya Kralı'nın Fotoğrafçısı"ünvanını kullanan firma,1888'de adını Sébah & Joaillier'e dönüştürdü.

Perspektif hem de detay açısından doğruyu kaydeden bu yeni görüntüleme olanağını kullanmaya başladılar.

Panorama fotoğraflar parça parça çekilip birleştirildi. Aynı eksen etrafında dönerek çekmek fotoğrafçıya büyük kolaylık sağlardı. İstanbul, 360 derecelik bu dönmeyi sağlayan minarelerin şerefeleri, Galata ve Beyazıt kuleleri ile şanslı bir kentti.

Beyazıt Kulesi'nden Boğaz'a dik olarak bakılır, önde Süleymaniye ile Haliç görüntülerde yerini alırdı. Galata Kulesi ise, Tarihi Yarımada'nın üzerinden Marmara denizine hakim görüntüler verirdi.

Panoramalar genellikle 12 - 10 - 8 ya da daha az parçadan oluşmaktaydılar. Uzunlukları ise ortalama 2.00 - 3.00 m. civarındaydı. Ayrı ayrı çekilen fotoğraflarda ufuk çizgilerinin birbirini düzgün olarak tamamlaması, ışığın ayarlanması, tamamen fotoğrafçının becerisine kalmaktaydı.

Çekilen bu panoramalar, ek yerlerinden bez üzerine ciltlenip, özenli bir biçimde katlanarak, üzeri tuğra ya da gösterişli yaldız desenlerle bezenmiş ciltlerin içine konulur ve satışa sunulurdu.

1843 yılında öncü gezgin fotoğrafçılardan Fransız Joseph-Philbert Girault de Prangey, Beyazıt kulesinden küçük parçalı görüntüler sunan Daguerrotip

  • Açıklama
    • 19. yüzyılda İngiltere'de doğu ülkelerinin tanıtıldığı gravürlü kitaplara duyulan ilgi, sonunda bu pazarı beslemek için yeni bir profesyonel sanatçı grubunu ortaya çıkardı. Bu dönem, gravür sanatçılarının en parlak dönemi oldu.

      Bir tepeden bakıldığında, özellikle coğrafi konumu nedeniyle en güzel manzarayı gözler önüne seren İstanbul, ilk dönem çoğu zaman hayalen çizilen gravürlerde yerini aldı. Bu görüntüler, litografi bir diğer adı ile taşbaskı tekniği ile hazırlanarak yayınlarda görülmeye başladı.

      1839'da fotoğrafın icadından sonra fotoğrafçılar, gravürün yanıltııcı görüntüleri yerine, hem perspektif hem de detay açısından doğruyu kaydeden bu yeni görüntüleme olanağını kullanmaya başladılar.

      Panoroma fotograflar parça parça çekilip birleştirildi.

      Aynı eksen etrafında dönerek çekmek fotoğrafçıya büyük kolaylık sağlardı.

      İstanbul,360 derecelik bu dönmeyi sağlayan minarelerinin şerefeleri,Galata ve Beyazıt kuleleri ile şanslı bir kentti.

      Panoramalar genellikle12-10-8 vea daha az parçadan oluşmaktaydılar.

      Çekilen bu panoramalar,ek yerlerinden bez üzerine ciltlenip,özenli bir biçimde katlanarak,üzeri tuğra ya da gösterişli yaldız desenlerle bezenmiş ciltlerin içine konulur ve satışa sunulurdu.

      1843 yılında öncü gezgin fotoğrafçılardan Fransız Joseph-Philbert Girault de Prangey,Beyazıt kulesinden küçük parçalı görüntüler sunan Dagurrotip'leri ile ilk panoramayı saptamış oldu.

      Sonrasında Osmanlı fotoğrafçıları devreye girdiler ve James Robertson,Kargopoulos,Abdullah Freres,Gülmez Fréres ve Guillaume Berggren'in başarılı panoramaları görülmeye başlandı.

      1857 yılında Pera'da "El Shark"adı ile bir stüdyo açan Pascal Sébah.

      Fotoğrafta Oryantalizmin en güçlü temsilcilerinden biri oldu.

      Hem Beyazıt hem de Galata kulelerinden çektiği panoramalar çok başarılıydı."Prusya Kralı'nın Fotoğrafçısı"ünvanını kullanan firma,1888'de adını Sébah & Joaillier'e dönüştürdü.

      Perspektif hem de detay açısından doğruyu kaydeden bu yeni görüntüleme olanağını kullanmaya başladılar.

      Panorama fotoğraflar parça parça çekilip birleştirildi. Aynı eksen etrafında dönerek çekmek fotoğrafçıya büyük kolaylık sağlardı. İstanbul, 360 derecelik bu dönmeyi sağlayan minarelerin şerefeleri, Galata ve Beyazıt kuleleri ile şanslı bir kentti.

      Beyazıt Kulesi'nden Boğaz'a dik olarak bakılır, önde Süleymaniye ile Haliç görüntülerde yerini alırdı. Galata Kulesi ise, Tarihi Yarımada'nın üzerinden Marmara denizine hakim görüntüler verirdi.

      Panoramalar genellikle 12 - 10 - 8 ya da daha az parçadan oluşmaktaydılar. Uzunlukları ise ortalama 2.00 - 3.00 m. civarındaydı. Ayrı ayrı çekilen fotoğraflarda ufuk çizgilerinin birbirini düzgün olarak tamamlaması, ışığın ayarlanması, tamamen fotoğrafçının becerisine kalmaktaydı.

      Çekilen bu panoramalar, ek yerlerinden bez üzerine ciltlenip, özenli bir biçimde katlanarak, üzeri tuğra ya da gösterişli yaldız desenlerle bezenmiş ciltlerin içine konulur ve satışa sunulurdu.

      1843 yılında öncü gezgin fotoğrafçılardan Fransız Joseph-Philbert Girault de Prangey, Beyazıt kulesinden küçük parçalı görüntüler sunan Daguerrotip

  • Yorumlar
    • Yorum yaz
      Bu kitaba henüz kimse yorum yapmamıştır.
Kapat